Dinhi sa kalibutan, daghan ang kawatan
Ang uban sa salapi, ang uban sa pagbati.
Busa intawn ako mangamuyo
Pamati-a kining akong mga hangyo.
Buot ko nga hubaron ang imong kaanyag
Ug ihapnig sa sawog sa akong kalag.
Tan-aw tan-awon mahinayon magpahiyum
Kay lagi ikaw, dili samahan ang kaambong.
Ang imong buhok ayuha pagsudlay,
Ang imong linakwan sutaa kun ligdong.
Ayuha pag-utaw ang imong kamesin
Ayaw itugot nga kum-uson sa hangin.
Hinaya pagsulti, ayaw una kapungot
Labina kun ako usahay kanimo makalagot
Sabta matag pulong, ayaw pagdaliโg pangluod
Kay di ko unya maapsan ang mga ngabil mong mobulhot.
Karon hangyuon ko ikaw, apan dili pugson,
Ayaw ihatag og dali ang imong pahiyum.
Kay basin sa uban lain unya nilang sabton
Basin baya ako ug ikaw dili na hinoon madayon.
Ampingi, minahal, ang imong katam-is
Ayaw idayan-dayan kay basin matulis
Tago-i pag-ayo ilawm sa bisti,
Aron dili mamansa, dili malabni.
Minahal, nangamuyo ako, patalinghugi.
Kining mga hangyo, ayaw yam-iri
Kay ikaw maanyag, samaโg langit nga binituonan
Hinaut ako ray mohangad, ug ako ray katagbawan.
______
Words: John Russel Manlangit | The Josephinian
Artwork: Ivy Limas | The Josephinian
๐๐ข ๐๐ฌ๐ฐ๐ฏ๐จ ๐ฎ๐จ๐ข ๐๐ข๐ต๐ข, ๐๐ช๐บ๐ข ๐ณ๐ข ๐ข๐ฏ๐จ ๐๐ข๐ต๐ข๐ฉ๐ถ๐ฎ
Acrylic on canvas, 2026
